Daarvoor bestaat een andere indeling: de XYZ-analyse. Die kijkt niet naar omzet, maar naar het verloop van de vraag.

• X: stabiele vraag. Weinig schommelingen, goed te voorspellen.
• Y: wisselende vraag, maar wel met een herkenbaar patroon (denk aan seizoensinvloeden).
• Z: onregelmatige vraag. Pieken, incidentele bestellingen, lastig te voorspellen.

Leg je ABC en XYZ over elkaar heen, dan zie je pas het hele plaatje.

Een “A”-product met een “Z”-vraagpatroon (AZ) is bijvoorbeeld goud waard qua omzet, maar lastig te plannen. Precies dít soort producten zorgt voor de meeste stress in je voorraadbeheer: misgrijpen kost direct omzet, maar te veel voorraad aanhouden kost onnodig kapitaal.

Een “C”-product met een “X”-vraagpatroon (CX) draagt weinig bij aan je omzet, maar is juist heel makkelijk te beheren. Vaste bestelpunten, weinig omkijken naar, geen verrassingen.

Puur op ABC afgaan, en je behandelt die twee producten mogelijk hetzelfde. Terwijl ze een compleet andere aanpak vragen.

Voor MKB-bedrijven is dat relevant, want tijd en aandacht zijn schaars. Weet je welke producten AZ zijn, dan weet je ook waar je je forecasting-inspanning (en buffer) op moet inzetten. En welke producten (CX bijvoorbeeld) prima op de automatische piloot kunnen.

Bij Cellario brengen we dit soort patronen in kaart. Geen dashboards vol jargon, maar heldere taal: dit zijn de producten die aandacht nodig hebben, en dit zijn de producten die dat niet doen. Zonder dat je hoeft te koppelen met interne systemen.